آثار محبت امیرالمومنین

محبت اميرالمومنين علي عليه السلام

 

حديثي بسيار زيبا از پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله و سلم) در منابع حديثي شيعه و سني وجود دارد که بسيار زيبا، با معاني و مفاهيم ناب و معارفي شيرين در رابطه با محبت اميرالمؤمنين عليه السلام مي‌باشد. اين حديث که با حالت شدت و اتمام حجت با مسلمانان از لسان ملکوتي پيامبر مکرم اسلام صلي الله عليه و آله و سلام صادر شده بيانگر نکات زيادي است که مملو از معارف اصول دين مي‌باشد و با توجه به ناراحتي ايشان از سوال کننده معلوم مي‌شود که در سالهاي پاياني عمر شريف ايشان بوده است چرا که طي سالها و به طرق مختلف لزوم محبت و ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام از سوي ايشان تذکر داده شده است ولي همواره با موضع گيري منافقاني صورت مي گرفت که اين مهم را مانعي را در راه اهداف از پيش طراحي شده خود مي‌ديدند.

قضيه از اين قرار است که روزي پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم در مسجد نشسته بودند که عبدالله ابن عمر وارد مسجد شد و با حالت تمسخر از ايشان درباره علي ابن ابيطالب عليه السلام سوال کردند و ايشان که در قرآن به رحمت للعالمين معرفي شده‌اند با حالتي غضبناک از اينکه مردم (منافقين) هنوز که هنوز است از اميرالمؤمنين عليه السلام اينگونه ياد مي‌کنند به بيان برخي مناقب ايشان در قالب اتمام حجتي ديگر مي‌پردازند. در پايان برخي از اسناد اين حديث نوراني را ذکر خواهم کرد. اميد که همه خوانندگان اين مطلب نسبت به نشر آن اقدام کنند و مشمول دعاي بي بي دو عالم حضرت زهراي مرضيه سلام الله عليها و رسول مکرم اسلام صلي الله عليه و آله و سلم قرار گيرند

هر کس علي را دوست بدارد...                                          

 

 قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْمُؤَدِّبُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيٍّ الْأَصْفَهَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْلَمَ الطُّوسِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَأَلْنَا النَّبِيَّ ص عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَغَضِبَ ص ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَذْكُرُونَ مَنْ مَنْزِلَتُهُ مِنَ اللَّهِ كَمَنْزِلَتِي أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَحَبَّنِي وَ مَنْ أَحَبَّنِي فَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَافَأَهُ الْجَنَّةَ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً لَا يَخْرُجُ‏ مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى يَشْرَبَ مِنَ الْكَوْثَرِ وَ يَأْكُلَ مِنْ طُوبَى وَ يَرَى مَكَانَهُ فِي الْجَنَّةِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً قُبِلَ صَلَاتُهُ وَ صِيَامُهُ وَ قِيَامُهُ وَ اسْتَجَابَ لَهُ دُعَاهُ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً اسْتَغْفَرَتْ لَهُ الْمَلَائِكَةُ وَ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُهَا مِنْ أَيِّ بَابٍ شَاءَ بِغَيْرِ حِسَابٍ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَعْطَاهُ اللَّهُ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَ حَاسَبَهُ حِسَابَ الْأَنْبِيَاءِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً هَوَّنَ اللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ الْمَوْتِ وَ جَعَلَ قَبْرَهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَعْطَاهُ اللَّهُ بِكُلِّ عِرْقٍ فِي بَدَنِهِ حَوْرَاءَ وَ شُفِّعَ فِي ثَمَانِينَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ فِي بَدَنِهِ حَوْرَاءُ وَ مَدِينَةٌ فِي الْجَنَّةِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ مَلَكَ الْمَوْتِ كَمَا يَبْعَثُ إِلَى الْأَنْبِيَاءِ وَ دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ هَوْلَ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ وَ بَيَّضَ وَجْهَهُ وَ كَانَ مَعَ حَمْزَةَ سَيِّدِ الشُّهَدَاءِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً [لَا يَخْرُجُ مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى يَشْرَبَ مِنَ الْكَوْثَرِ وَ يَأْكُلَ مِنْ طُوبَى‏] أَثْبَتَ اللَّهُ فِي قَلْبِهِ الْحِكْمَةَ وَ أَجْرَى عَلَى لِسَانِهِ الصَّوَابَ وَ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ أَبْوَابَ الرَّحْمَةِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً سُمِّيَ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ أَسِيرَ اللَّهِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً نَادَاهُ مَلَكٌ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ يَا عَبْدَ اللَّهِ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ الذُّنُوبَ كُلَّهَا أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ وَجْهُهُ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً وُضِعَ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْمُلْكِ وَ أُلْبِسَ حُلَّةَ الْكَرَامَةِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً جَازَ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً كُتِبَ لَهُ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَ جَوَازٌ عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَمَانٌ مِنَ الْعَذَابِ وَ لَمْ يُنْشَرْ لَهُ دِيوَانٌ وَ لَمْ يُنْصَبْ لَهُ مِيزَانٌ وَ قِيلَ لَهُ ادْخُلِ الْجَنَّةَ بِلَا حِسَابٍ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً صَافَحَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَ زَارَتْهُ الْأَنْبِيَاءُ وَ قَضَى اللَّهُ لَهُ كُلَّ حَاجَةٍ أَلَا وَ مَنْ أَحَبَّ آلَ مُحَمَّدٍ أَمِنَ مِنَ الْحِسَابِ وَ الْمِيزَانِ وَ الصِّرَاطِ أَلَا وَ مَنْ‏ مَاتَ عَلَى حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ فَأَنَا كَفِيلُهُ بِالْجَنَّةِ مَعَ الْأَنْبِيَاءِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَى بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَمْ يَشَمَّ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ قَالَ أَبُو رَجَاءٍ كَانَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ يَفْتَخِرُ بِهَذَا وَ يَقُولُ هُوَ الْأَمَلُ [الْأَصْلُ‏]

ترجمه

 عبد اللَّه بن عمر گفت: از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مورد على بن ابى طالب عليه السّلام [بطور توهين‏ آميزى‏] سؤال كرديم. آن حضرت خشمگين شد و فرمود: چرا عدّه‏ اى به بدى ياد مي‌كنند از كسى كه مقام و منزلتش نزد خدا، همچون مقام و منزلت من است؟ آگاه باشيد هر كس على را دوست بدارد، مرا دوست مي‌دارد و هر كس مرا دوست بدارد، خداوند از او راضى است و هر كس خدا از او راضى باشد، پاداشش را بهشت قرار مي‌دهد. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، از دنيا نمي رود مگر اينكه از حوض كوثر بنوشد و از درخت طوبى بخورد و جايگاه خود را در بهشت ببيند. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، نماز، روزه و شب‏ زنده‌دارى‌‏اش پذيرفته مي‌شود و دعايش مستجاب مي‌گردد. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، فرشتگان براى او طلب آمرزش مي‌كنند و درهاى هشتگانه بهشت بر او گشوده مي‌‏شود تا از هر درى كه بخواهد، بدون حساب وارد شود. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، خداوند نامه عملش را به دست راستش مي‌دهد و به حساب او همچون حساب انبيا رسيدگى مي‌كند. بدانيد هر كس على را دوست بدارد، خداوند شدّت و سختى جان دادن را بر او آسان مي‌كند و قبرش را باغى از باغهاى بهشت قرار مي‌دهد. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، خداوند به تعداد رگهاى بدنش از حوري‌هاى بهشت به او مي‌بخشد و در مورد هشتاد نفر از اقوام و خويشانش، شفاعت مي‌كند و به تعداد موهاى بدنش، از حوريان بهشتى و از شهرهاى بهشت برخوردار مي‌شود. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، خداوند، ملك الموت (عزرائيل) را براى [قبض روح‏] او، آن گونه مي‌فرستد كه براى پيامبران فرستاده مي‌شود و ترس از نكير و منكر را از او برمي‌دارد و رويش را سفيد مي‌كند، و او با حضرت حمزه سيد الشهداء همنشين خواهد بود. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، خداوند، حكمت را در قلبش ثابت مي‌كند و سخن درست را بر زبانش جارى مي‌سازد و درهاى رحمت را به رويش مي‌گشايد. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، در آسمانها و زمين، اسير خدا ناميده مي‌شود. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، فرشته‏‌اي از زير عرش او را صدا مي‌زند: اى بنده خدا، عمل [به فرامين الهى‏] را از نو آغاز كن، زيرا خداوند تمام گناهانت را آمرزيده است. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، روز قيامت در حالى [به صحراى محشر] مي‌آيد كه صورتش همچون ماه شب چهارده مي‌درخشد. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، بر سرش تاج پادشاهى گذاشته مي‌شود، و لباس كرامت و بزرگوارى بر او پوشانده مي‌شود. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، از پل صراط همچون برق جهنده مي‌گذرد. آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد، براى او، دورى از آتش جهنم و جواز عبور از صراط و امان از عذاب دوزخ نوشته مي‌شود، نامه عملش گشوده نخواهد شد و كردارش سنجيده نمي‌شود و به او گفته مي‌‏شود: بدون حساب به بهشت وارد شو. بدانيد، هر كس على را دوست بدارد، ملائكه با او دست مي‌دهند و انبيا او را زيارت مي‌كنند و خداوند، تمام حاجت‌هايش را برآورده مي‌کند. آگاه باشيد، هر كس آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را دوست بدارد، از حسابرسى و سنجش كردار و عبور از صراط، در امان است. بدانيد، هر كس بر دوستى آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بميرد، من (رسول خدا) همنشينى او را با انبيا در بهشت ضمانت مي‌كنم. آگاه باشيد، هر كس بر بغض و كينه آل محمّد بميرد، بوى بهشت را استشمام نمي‌‏كند. ابو رجاء گفت: حماد بن زيد به اين حديث افتخار مي‌‏كرد و مي‌گفت: اين حديث، اصل [مهمى در دين‏] است.

منابع: بحارالانوار- بشاره المصطفي- فرائدالسمطين- ينابيع الموده- فضائل الشيعه( صدوق)